fabrIQ presenteert ism W2 en Plein 79:
Elliott Brood

Elliott Brood is een Canadees trio dat in 2006 debuteerde met het album Ambassador. De band heeft een heel eigenzinnig soms zelfs mysterieus geluid dat bij vlagen diep graaft in de Amerikaanse roots traditie. 'Death country', zoals ze het zelf noemen.

Bluegrass, blues, folk en ook country zijn genres die allemaal van invloed lijken te zijn op Elliott Brood. Net als hun stadsgenoten The Sadies zijn de heren niet vies van een potje rocken. Elliott Brood was al eens één van de hoogtepunten van het Roots of Heaven festival.

 

Beehoover is een duo dat jazz met doom combineert. Intelligent, spraakmakend en vooral intrigerend. Debuut The Sun Behind The Dustbin en opvolger Heavy Zooo ontvingen louter positieve recensies. Begin september verschijnt Concrete Catalyst, de nieuwe cd. Het nummer Counted Is Bygone is de eerste preview en die heeft de rauwe progressieve stoner waaraan het Queens Of The Stone Age eigenlijk al 2 platen ontbreekt.

Op de Tilburgse festivals Incubate (2007) en Roadburn (2008) behoorde Beehoover tot de uitschieters. Ook W2 is al 2x overdonderd door pure beehooverism. Hoe dichter op de band hoe beter, vandaar niet te missen vanavond in Plein79.

My Propane is een vernieuwende band die rauwe, groove georienteerde rock mixt met electronica en herinneringen oproept aan bands als Nine Inch Nails, Jane’s Addiction and Faith No More. Een combinatie van suggestieve teksten,  een “in your face attitude”, en rustige, intense momenten. De band is ontstaan in Londen, onder de naam “Drift and Provide”, en had daar een sterke aanwezigheid in de rock scene waar ze een steeds bekendere act werden door een serie grote underground shows.
 
Na zich in Nederland te hebben gevestigd met een nieuwe naam en een aantal nieuwe bandleden, heeft de band in 2009 voornamelijk nieuw materiaal opgenomen in Duitsland en Italie – My Propane is druk bezig met high energy shows in Nederland en Groot Brittannie, maar ook met het uitbrengen van de debuut EP "Don't tell your dad what we do around here" - die digitaal beschikbaar zal zijn vanaf 15 mei in diverse webwinkels.

Vanaf midden jaren ’90 was deze band wellicht het best bewaarde geheim van Nederland met een naar sex en drank hunkerende mix van blues, billy en surf. Na een stilte van ruim 8 jaar is het trio weer herenigd maar het recept van The Vibrotones is ongewijzigd en nog altijd effectief, zo bleek tijdens de support act voor The Paladins, onlangs in de Effenaar. Deze band laat zich volledig gaan in een ware show waarbij de pook in de allerhoogste versnelling gezet gaat worden.

The Feliciano’s putten hun repertoire uit ‘The History of American Folk Music’. Met andere woorden: Ouwe en soms nieuwe Amerikaanse protest- drugs- moord- en doodslagsongs, maar ook liefdes- en godvrezende liedjes, op een vrolijke manier vertolkt door mannen die contrabas, gitaar, mandoline, banjo, percussie en mondharmonika combineren met vijfstemmige zang. Hoe?.....Sexy, swingend, geil, ongedwongen en pretentieloos. 

Foto: Jessica West

Majority Lost zijn in het zuiden van Californië punkrock veteranen, en een vaste waarde in wat doorgaat voor de LA scene. Ze worden regelmatig uitgenodigd om nationale acts als Guttermouth, Unwritten Law, de Voodoo Glow Skulls, en A Wilhelm Scream te ondersteunen. Hun eigen merk van hoge energie, hard slaan, heeft vier-delige harmonie rock and roll gevestigde majority Lost als een van de beste punkrock live-acts in Los Angeles vandaag.

Na hun eerste ep uit 2006 kwam de band met hun eerste flull lenght 'Gods, Kings and Personal Demons' op Horns Up Records. Het warme ontvangst van hun debuut album en een paar succesvolle tours aan de westkust moedigde hen aan te houden op het schrijven, met als hoogtepunt hun nieuwste ep. Majority Lost is net uit de studio voor het schrijven en opnemen van een nieuwe full-length voor een release in de vroege zomer van 2010, te volgen met ondersteuning van tours in de VS en Europa in de herfst van 2010.  

De tweede band is uit de as van The Bloody Honkies herrezen: de broers Clemens en Lawrence Mul gaan voortaaan als Deadbeat Passenger door het leven. Deze zomer moet het eerste album uitkomen. Clemens Mul: "We willen ook met deze groep weer zoveel mogelijk spelen en on the road. Want er is niks mooiers dan met z'n vieren op pad gaan, lol trappen en optreden."

Na het uiteenvallen van de Achterhoekse rock 'n roll-groep The Bloody Honkies, kwam gitarist Wout Kemkens terug met Shaking Godspeed die onlangs nog in Plein 79 stonden. De gebroeders Mul hebben ook niet stil gezeten. Clemens: "Ik ben onmiddelijk met Lawrence begonnen met het schrijven van nieuw materiaal voor een nieuwe band. We hebben nu een van de coolste dingen die er bestaat: een vrouwelijke drummer. Plus een fantastisch strakke bassist die de basis goed neerlegt, ik ben er heel tevreden mee."
Bron: 3VOOR12

Daar istie dan het langverwachte vierde album van Woost; '6 Minutes South'. “Spannend, ingehouden en met erupties van geweld maakt Woost van zichzelf een pure belevenis.” De woorden van Eric Corton  zeggen alles over het wezen van Woost, een band die muziek maken als avontuur beschouwt. Hun nieuwe album “Six Minutes South” verscheen 14 mei op Morning Coffee Records, het label van Marike Jager.

Woost is Koen-Willem Toering, Gijs Coolen, Erik Harbers en Nicky Hustinx. Een viermanschap dat al enige jaren geregeld bij elkaar kruipt. Muzikanten die hun sporen onder meer hebben verdiend bij Marike Jager, Coparck en Roosbeef. Op 'Six Minutes South' klinkt een gezelschap dat perfect op elkaar is ingespeeld, maar dat eveneens een broertje dood heeft aan
voorspelbaarheid.  

De songs van Woost klinken gruizig en stoer als de beste rocksongs uit de jaren zeventig en negentig. Robuust als Radiohead en Motorpsycho, harmonisch als The Beatles. Het resultaat is een dynamische sound die niet alleen op cd, maar ook live moeiteloos overeind blijft.

Foto: Thomas Verfaille

'Kvraagetaan' zongen ze een aantal jaar geleden in het Stabroeks. Het nummer brak alle records in België.
Nu is Fixkes terug met een nieuw album: 'Superheld'. Vol neukvriendjes, netni-liefde, rock-’n-roll die in de beek springt en vrouwen met een hoekske af. 'Superheld' is een plaat met een melancholieke ondertoon en het verlangen naar een tijd dat het leven nog zorgeloos en overzichtelijk was. De eerste single 'Rock-'n-Roll', geproduceerd door Mario Goossens van Triggerfinger, is daarvan een sprekend voorbeeld.